Duszpasterze-Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej

Treść

Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej - OMI

Pan nasz Jezus Chrystus gdy nadeszła pełnia czasu został posłany przez Ojca i napełniony Duchem Świętym, "aby ubogim niósł dobrą nowinę, więżniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie, aby uciśnionych odsyłał wolnymi, aby obwoływał rok łaski od Pana" (Łk. 4,18-19). On wezwał uczniów do udziału w swojej misji i od tej pory nieustannie wzywa ludzi w swoim Kościele, aby szli za Nim.

Takie wezwanie usłyszał św. Eugeniusz de Mazenod. Pałając miłością do Chrystusa i Jego Kościoła, był wstrząśnięty stanem opuszczenia Ludu Bożego. Chciał zostać sługą i kapłanem ubogich i oddać im całe życie. Wobec bezmiaru zadania zebrał wokół siebie kilku kapłanów ożywionych tą samą płomienną żarliwością względem najbardziej opuszczonych.

17 lutego 1826 r. nowe Zgromadzenie i jego Konstytucje zostały urzędowo zatwierdzone przez papieża Leona XII.

"Kosciół wspaniałe dziedzictwo Zbawiciela, nabyte przez Niego za cenę Krwi, za dni naszych został okrutnie spustoszony. Ta umiłowana Oblubienica Syna Bożego doznaje ucisku, opłakując sromotne odstępstwo dzieci, którym dała życie. Chrześcijanie, którzy odstąpili od wiary i całkowicie zapomnieli o Bożych dobrodziejstwach, rozgniewali Bożą sprawiedliwość swoimi występkami. Gdybyśmy nie wiedzieli, że święty depozyt wiary pozostanie nienaruszony aż do końca wieków, ledwie byśmy mogli rozpoznać religię Chrystusową z pozostałych śladów tego, czym była. Można więc słusznie powiedzieć, że skutkiem złości i zepsucia chrześcijan, stan wiekszości z nich jest gorszy niż stan pogan, zanim Krzyż starł bałwany." 

/z przedmowy do Konstytucji i Reguł Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej/